Η Νύφη
Τον πόνο της ψυχούλας σου κανένας δεν μετρά
και τόσα χρόνια τώρα σ’ άφησαν στη μοναξιά
τα μαύρα σαν τα φόρεσες δεν τα ‘βγαλες ξανά
ποτάμι έγινε το δάκρυ, το αίμα αυλακιά.
Νύφη ήσουν ζηλευτή και στα λευκά ντυμένη
με τα γαλάζια μάτια της γάμο να περιμένει
κι αντί για γάμο και χαρά που ήσουν στολισμένη
σε μια μέρα βρέθηκες να είσαι κουρσεμένη.
Τον πόνο της καρδούλας σου κανένας δεν κοιτά
και τόσα χρόνια τώρα σου ‘δειξαν τη μοιρασιά
τα λόγια σαν τα άκουσες τα θώρησες στραβά
σημάδι σου ‘βαλαν το σπίτι κι όλη την αρχοντιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου