Διήγηση του Καρδιτσιώτη βετεράνου πολεμιστή της ΕΛΔΥΚ, Δημητρίου Βήτα
Ήρθε μια μοίρα καταδρομών Τούρκοι εκεί, αλεξιπτωτιστές, τους έριξαν μεσημέρι 12:00 με 1:00 η ώρα και το βράδυ άρχισαν να έρχονται προς το στρατόπεδο το δικό μας για να καταλάβουν το στρατόπεδο.
Κάποια στιγμή, αφού τους πήρε η νύχτα, εμείς ήμασταν ακροβολισμένοι, γιατί ο λόχος ο δικός μας ήταν πιο ψηλότερα από τους άλλους και ήρθαν οι Τούρκοι να καταλάβουν το στρατόπεδο. Εμείς ήμασταν ακροβολισμένοι όλοι στα χαρακώματα, βάλλαμε εκείνη τη στιγμή, στα 300 μέτρα που φτάσαν, βάλλαμε τα παιδιά όλα με τα πολυβόλα και όλη η μοίρα καταδρομών έμεινε εκεί. Κι ένας από τους φαντάρους τους Τούρκους έπεσε μπροστά στο στρατόπεδο δικό μας με μια χειροβομβίδα στο χέρι και έναν εξοπλισμό απάνω του με ατομικό όπλο και με βάση από όλμο, να έχει χειροβομβίδα. Έχει βγάλει την περόνη και όπως τον πήρε το πολυβόλο, τον πήρε στη καρδιά και έμεινε η χειροβομβίδα στο χέρι.
Αφού έφτασε η δουλειά εκεί, κάποια στιγμή άρχισε να μυρίζει, άρχισε να φουσκώνει ο άνθρωπος και έπρεπε να τον θάψουμε. Πώς πρέπει να βγάλουμε την χειροβομβίδα; Έπρεπε να βάλουμε την περόνη για να του πάρουμε την χειροβομβίδα και μετά να τον θάψουμε.
Έστειλε ένα δικό μας ο λοχαγός, τον λοχία Δάλλα από τις Σοφάδες, με δύο άλλα άτομα, πιάσαν το χέρι από τον Τούρκο με τα χέρια τους προσεκτικά, σιγά-σιγά πέρασαν την περόνη, ασφαλίσανε την χειροβομβίδα, του βγάλαμε την χειροβομβίδα, τον ρίξαμε σε ένα χαράκωμα μέσα και τον θάψαμε τον άνθρωπο εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου