Μισός αιώνας και μια νύχτα
Στον αέρα ανεμίζουν τα μαλλιά σου
και στα κύματα σκιρτάει η καρδιά σου
σαν φάντασμα που περπατάει στο γιαλό
μάνα που ψάχνει τον χαμένο της τον γιό.
Μισός αιώνας και μια νύχτα
και συ ρωτάς πότε το σκοτάδι θα τελειώσει
μακρύς αγώνας μες στη νύχτα
όσο κρατάει ένα κερί που δεν θα λιώσει.
Την ημέρα τριγυρίζει η ψυχή σου
(ε)κεί που κόπηκε στα δύο η ζωή σου
οι σκέψεις σου ανακατεύουν το μυαλό
διαβάζοντας ξανά το μαύρο χρονικό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου