Ομορφιά
Τι κι αν βγήκε απ’ τα νερά σου η Αφροδίτη
κι ο πλάστης σού ‘δωσε απλόχερα την ομορφιά
που κατάρα έγινε σε τούτο το πλανήτη
και το κορμί σου ζήλεψαν μάγοι και ξωτικά.
Σ’ εκείνα τα μάτια σου τα λαμπερά
τα νερά της θάλασσας γυαλίζονται
και κάθε φορά που βλέπεις τη στεριά
κάμποι και βουνά μαζί λικνίζονται.
Τι κι αν τράβηξες πολλούς εχθρούς σαν το μαγνήτη
για μένα θα ‘τανε καλύτερα στην ξαστεριά
κάτω απ’ το φεγγάρι και τον αποσπερίτη
πάλι να σε κρατώ αγάπη μου στην αγκαλιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου