Mαρτυρία του Επιλοχία Τεχνικού Ματθαιόπουλου Νικόλαου εκ Βλοχού Καρδίτσας, κατοίκου Λάρισας
Αποβιβαστήκαμε πρωί στην Αμμόχωστο από το αρματαγωγό "ΛΕΣΒΟΣ" στις 19 Ιουλίου 1974, για να αντικαταστήσουμε την ελληνική δύναμη "ΕΛΔΥΚ".
Από το καράβι έβλεπα τους τούρκους να παρακολουθούν με τα κυάλια. Στη συνέχεια μας προώθησαν στις μονάδες μας. Φτάσαμε στη μονάδα μας γύρω στις 9:00 μ.μ., τακτοποιηθήκαμε και κουρασμένοι πέσαμε για ύπνο.
Την επομένη 20 Ιουλίου 1974 ξημερώματα μας είπαν ότι η Τουρκία μας κήρυξε πόλεμο.
Η μονάδα μας ήταν του Τεχνικού, στη Λευκωσία, στα χίλια μέτρα περίπου απόσταση από την πράσινη γραμμή. Απέναντι στο Κιόνελι βλέπαμε τα τουρκικά μεταγωγικά αεροπλάνα να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές. Τα πολεμικά τουρκικά αεροπλάνα έκαναν βουτιές και γάζωναν με τα πολυβόλα το στρατόπεδό μας. Εμείς τους ανταποδίδαμε με τετράδυμα αντιαεροπορικά.
Όλη τη μέρα επισκευάζαμε στρατιωτικό υλικό δεχόμενοι σφαίρες από τα ευθύβολα όπλα των τούρκων και το βράδυ παραμέναμε στα χαρακώματα που ήταν γύρω από το στρατόπεδό μας σε ετοιμότητα με το όπλο στη σκανδάλη.
Στο χρονικό διάστημα της ανακωχής η μονάδα μας μετακινήθηκε στην τοποθεσία που προοριζόταν βάσει σχεδίου και εκεί παρέμεινε και κατά τη δεύτερη φάση του πολέμου.
Από τη μονάδα μας αγνοούμενος είναι ο Επιλοχίας Τεχνικού - τεχνίτης αρμάτων Ραχωβίτσας Γρηγόριος, από χωριό της Καρδίτσας.
Όλο το διάστημα της παραμονής μου στην Κύπρο ζούσαμε και παραμέναμε επί εικοσιτετραώρου βάσεως στο στρατόπεδο σε πολεμική ετοιμότητα, από τον Διοικητή μέχρι τον τελευταίο στρατιώτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου